Kreacja Świadomego Życia

  Jak być uważnym w życiu? Hmm… Zadać to pytanie - łatwo. Ale czy odpowiedź przychodzi równie prosto? Postaram się opowiedzieć o tym z perspektywy dawnej mnie i tej obecnej, świadomej Anety. Gdy byłam nastolatką, zależało mi głównie na dobrych relacjach, a raczej na „poprawnych”, zgodnych z tym, co wypada. Życie płynęło beztrosko - od wakacji do wakacji, od świąt do świąt. Czas wtedy był inny. Dni ciągnęły się długo, a każde większe wydarzenie było jak święto: kolonie, szkolne dyskoteki, rodzinne uroczystości. Wszystko toczyło się w ramach pewnych zasad. Trzeba było być częścią grupy, dostosować się, słuchać liderów - czasem wręcz ślepo. Ale nawet wtedy czułam, że coś mi nie gra. Że to nie jestem w pełni ja. Z tyłu głowy miałam głos, który szeptał: „zrób coś inaczej, po swojemu”. I robiłam. Z przyjaciółmi chodziliśmy nad zalew, w pobliżu mojego rodzinnego domu. Otaczała go cudowna, dzika przyroda. To był mój azyl. Tam czułam wolność. Tam byłam uważna całą sobą. Boso chodziłam ...

  "W zdrowym ciele zdrowy duch i spokojny umysł" Jak się czujesz, gdy to czytasz? Zamknij na chwilę oczy. Zrób kilka spokojnych oddechów. Wycisz się. Posłuchaj swojego ciała. Ono wie. Pokaże Ci, jak się teraz naprawdę czujesz. Jeśli jeszcze nie potrafisz wejść w tę chwilę ciszy, w tę pustkę to na spokojnie. Wszystko przed Tobą. Ja też kiedyś nie umiałam. Kiedy tylko próbowałam się zatrzymać, mój umysł natychmiast zalewała fala myśli. Było ich mnóstwo, jak stado nieproszonych gości. Zaczęłam je obserwować. Zastanawiało mnie: Dlaczego te konkretne myśli przychodzą właśnie teraz? Po co? To był początek mojej drogi do wyciszenia. Uczyłam się być „tu i teraz”. Nie było łatwo ale nie poddawałam się. Każda kolejna próba przynosiła coraz więcej spokoju. Zaczęłam czuć, że mam nad tym pewną kontrolę. A przecież właśnie o to chodzi: żeby nie być niewolnikiem myśli, lecz ich świadomym gospodarzem. Na początku, gdy zamykałam oczy, widziałam ciemne, chaotyczne kształty. Przepływały przez ...